28 Haziran 2010 Pazartesi

ben konussaydim, susardim..

Ben, konussaydim, size konusmanin nasil bir sey oldugunu anlatirdim.
Ben konusmayi hep bir seylere benzetirim.
Konusmak, pazar sabahi alti buçukta uyandiktan sonra, o günü pazartesi sandiginiz için kalkip okula gitmeye hazirlanirken, tatil oldugunu fark edip tekrar uyumaya benzer.
Konusmak, yolda giderken bir köpegin sizi çok sevip pesinize takilmasina benzer.
Konusmak, çayiniz çok sicak diye annenizin birazini döküp üstüne soguk su eklemesine benzer.
Konusmak, çok sevdiginiz bir seyi, tokanizi ya da terliginizi ya da kalem kutunuzu bir türlü bulamadiktan sonra, onu kaybettiginizi düsünmeye basladiginiz sirada, koltugun altinda görmeye benzer.
Konusmak, bir bebegin eliyle parmaginizi tutmasina benzer.
Konusmak, çilek reçeline benzer.
Ben konussaydim, agzimdan çikan her seye dikkat ederdim.
Çünkü konusmanin ne kadar degerli oldugunu bilirdim.
Ben konussaydim, kendimi anlatmaya çalisirdim.
Beni anlamanizi isterdim.

Ama bu imkansiz, degil mi?
Ben konussaydim,
susardim.

cok uzun, cok gercek..

eskiden kalma notlar..

Artık gitme demeyeceğim, zaten iyice hazırsın bu sefer.
Herşeyi yanında götür; anılarımızı, umutlarımızı, sevgimi de al belki lâzım olur.
Tek kelime etmesem diyorum, ama etmeliyim, sana bilmediğin bir şeyden
bahsetmeliyim; kendimden. Evet, onca zaman tanıdığını sandığın benden.
Hırçın yanımı gördün daha çok, oysa öyle uysal bir çocukmuşum ki.
Neydi beni zaman zaman hoyrat yapan?
Sanırım, düşünmedin.

Birini ayrı tutsam da renklerin hepsini sevdim, mevsimleri de.
Aslında çok şey var sevdiğim,
kavgalar ve savaşlar dışında bir de niye olursa olsun vedalaşma anları,
İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima ama bana hep vurgun
saatlerimde geldin, ya da sen vurdun.

Uzaklara bakardım uysal çocukluğumda içimde dolmayan derin boşluğumla,
denizden gelecek bir gemi bekledim durdum,
sonra yıldızlara baktım yıllarca ve sen sandığım bir yıldıza.
Kadınlar, erkekler, çocuklar ve şehirler tanıdım, çoğunu da sevdim.
Aşklarım da oldu, hem de uğruna ölebileceğim aşklar, ama en çok seni sevdim.

Ve şimdi gidiyorsun, evet git içimdeki melek seninle gelecek.
Sanırım kahrolmayacağım bu veda sahnesine
Bu gidiş ölümden beter olamaz.

Hangisi doğru bilmiyorum,
Seni uğurlayıp öylece kalmak mı?
Yoksa, benim uyumamı bekleyip gitmen, benim de sensiz sabaha uyanmam mı?
Bence şimdi git,
hayır gitme!
Yani git de önce üstümü ört, ben uzanayım şöyle, ışığı kapat ve git.
Hayır hayır gitme!
Yani git de ışığı yak git, ben karanlıktan korkuyorum da..
Hem sensizlik hem karanlık, bu kadarı fazla.
Üstümü de örtme bu şevkat de fazla, ışıkların hepsi açık olsun.
İçim burkuluyor sen nasıl gidersen git.
Dur, burayı iyi dinle; birkez daha söylüyorum ve son kez.
Seni seviyorum.

Sen giderken ben içimden haykıracağım 'kusursuz bir aşktı bu' diye.
Kusursuz bir aşktı benim sana büyüttüğüm sen ne yaşadın bilmiyorum...
Yine de tanıdı gönlüm yaşadı
Bir kusursuz aşk büyüttüm sana pişman değilim

Her akşam vaktinde bu gönül üzülür
Hüzünle dolar seni düşünür
Şimdi çok uzakta kimbilir neredesin
Geri dön ya da dönme ben sendeyim..

olur muydun sanki izin versen
son bir kere,
kiskanmadan,
benden sonra sana sarilacaklari dusunmeden,
kaybetme korkusu olmadan,
son bir defa sana sarilabilmeme
izin versen olurmuydun sevgilim?

bugun veda ettik
hem de telefonda
son konusmamizdi
biliyorum beni hep seviceksin
ayni ilk gunku gibi biliyorum
ama her ayrildik deyisinde
nasil icim parcalandi bilir misin
o kadar kalpsizce geliyordu ki..
''ayrildik!''
biz, o efsane cift,
inanilmaz uyusan, hic ayrilmayacak olan
daha iyisi olmayan, birbirlerine,
hayattaki ruh eserine kavusmus olan biz
ayrildik..

keske bu kadar buyuk olmasaydin benden
bir de keske gorebilseydin beni
kaybetmemeye ugrastigim icin
kaybettim ben seni
goremedim, farkedemedim
herseyinle bana olan aitligini
sense daha basindan,
ilk gunden beri benimdin
ve ben hala..
hala siradan biri saniyordum
kendimi senin icin
oysa sen bende butun asklarini temize cekmistin.
cunku cok buyuktun
daha once hic yasamadigim
hayalini bile kurmadigim
bir duygu kondurmustun kalbime

o kucucuk yasimda, kucucuk kalbimle
o kadar buyuk sevdim ki seni..
kizginligim,
kiskancligim,
kirginligim da
ayni buyuklukte oldu
hic tahmin etmezdim
sevgi buyur,
onlar kuculur sandim
buyuyormus megerse
kimse soylemedi ki!
onlar buyudukce,
seni goremez oldum
sana olan askimdan
o kadar kor oldum ki
'seni' kirdigimi,
'sana' kizdigimi,
'seni' kiskandigimi farketmedim
oylesine kiskaniyorum,
oylesine kiziyorum,
oylesine kiriliyorum sandim
cok da onemli degildi
ama hepsi senmissin
oylesine degil.

napiyim
cok kucuktum
cok guvensizdim
hatta korkagin tekiydim
buyuttun beni guzel sevgilim
tanidim kendimi
bildim beni, bizi
bildim de anlamadim sevgilim
bildim ama sen bilemedin,
aslinda bildin de, goremedin
ya da ben gosteremedim sevgilim..

simdi o kadar buyuk kaybettim ki seni..
ve sen yine benden buyuklugunu kanitladin
yine fazla olgun,
fazla mantikliydin
benim zayifliklarima karsi ciktin
once sordum,
sonra israr ettim,
ardindan dayanamadim,
yalvardim.
biraksan ayaklarina kapanacaktim,
vazgecmedin,
korudun gucunu,
benim emdigim,
gunden gune farkinda olmadan
ve hic farkettirmeden erittigim
o gucunun son kirintilarini kullandin
bana 'hayir' demek icin
bense o kadar bencildim ki
her zamanki gibi..
affet sevgilim..

ah guzel cocuk
sen hep benimdin
ben de senin
keske anlayabilseydim

sana dokturdugum goz yaslari
sanki intikam aliyorlar benden
tek tek, ardi ardina, durmadan dusuyorlar
igrencligimi kanitlarcasina bana
her dusen gozyasi
ismini fisildiyor
duserken kulagima.
ben bizi bitirdim.
hic istemedim.
ben sadece seni sevdim.
boyle olsun hic istemedim.

dedim ya cok kucuktum
cok hoyrattim
o kucucuk kalbim
boyle bi sevgiyi nasil tasiyacagini bilemedi
seni nasil sevse,
sevgisini nereye sigdirsa,
secemedi.
ve sonunda beceremedi.
sucu istemsizce atan,
o minicik kalbe atamam
benim suclu!
evet ben.
cunku bendim seni seven.
daha dogrusu sevmeye calisan
ya da sevdigini sanan
sevdiginin sanan deyince yanlis anlama
sadece seviyorum saniyordum,
icinde bir yara acip,
once uzerine tuz basip,
hemen ardindan yine kanattigimi
hic farketmedim
sedece masumca sevdim sandim
masumca degil,
bencilceymis meger

ben sirf kalbimle sevmedim ki
ruhumla, varligimla, sevdim seni
guzel yuzunu, gozlerini,
gulusunu, tenini,
bana verdigin o guzel guveni sevdim
seni sevdim.

sonra garipsedim
cocukca garipsedim
bu kadari nasil benim oldu,
bir terslik olmali dedim
cok dusundum ustunde,
inanamadim cunku
hak etmiyordum sanki,
inanilmazdik..

boyle olmasi normal miydi?
benim miydin?
ruya degildin biliyordum
seni hissediyordum,
dokununca bir sicakligin vardi
sicakligindan cok sen vardin iste
ama gercege de benzemiyordun ki!
bir ruzgar, bir dalga gibi,
fisilti gibi hayal gibi geldin
hic beklenmedik ama bir okadar da
beklendigini bilerek geldin
sanki yillar boyunca beklemistim
taniyordum seni biyerlerden
ama cikaramiyordum
ruyalardan ya da hayallerden
herhangi biyerlerden
ama taniyordum, biliyordum sanki.
nasil gercek olabilirdin ki?

inanamadim.
kalacagina, benim olduguna
yillar boyunca bilmeden bekledigim
ama nedense ozledigim
o'nu
bulduguma inanamadim.
keske inansaydim.
sorguladim.
sorguladikca daha da az inandim.
mantigim almiyordu
mantigim almayinca mantigi
bir kenara firlattim
ara sira bana yaklasinca da
ustunu bir carsafla kapattim
hepsini kalbime yolladim
kalbim herseye inanirdi cunku
o hep kucuktu, hayal kurardi
perilere inanir, karanliktan korkardi
imkansiz yoktu onun icin
ask imkansizdi
kalbim aski gordu,
kalbim aska bakti,
aska inandi,
aski sevdi.
ama yanlis sevdi iste.

evet, kendine gore cok dogruydu
ne de olsa o kucucuk bir kalpti
istedigini yapabilir istedigine inanabilirdi
aski secti inanmak icin
onca imkansizligin arasindan.
mantigimin varligini unutturdu zamanla
mantigin yerine gecmeye basladigindaysa
ipleri kacirmistim elimden coktan..
ve en kotusu de,
hala farkinda degildim.

kuculdu yasim gitgide
olmasi gerekenin tam tersine.
kucuk bir kiz, babasi ise gitmesin diye
asla birakmamak uzere sarilirya hani..
birdaha gorememekten korkar
babasi hep onla kalsin ister ya
hani mantiksizca
onun cok daha fazlasini hissettim ben
oyle baglandim sana..
oyle sevdi iste minik kalbim seni
mantigim sevmedi sanma sakin
mantigim da cok sevdi
ama gercekleri haykirdiginda bana
kalbim karsi cikti
cunku kalbim fisildayarak,
usulca soyluyordu herseyi kulagima
mantigim gibi aci,sert ve dobra degildi
kucuktum,
usulca sevilmek, usulca inanmak istedim

ah evet toz pembesi gozluklerim..
kalbim hediye etti onlari iste bana
mantigim cikar dedikce
daha da siki taktim gozluklerimi
onlarla hersey o kadar guzeldi ki
kotu yoktu
hata yoktu
yanlis yoktu
ama hatadan ders alip duzeltmek de yoktu
sevmeyi bilmek de yoktu
tabi bilemezdim o sirada ben bunu.
sevmeyi bilmeden sevdim ben seni

kalbi bu kadar mutlu anlattimya hani
bu mutlulukla gozumu boyayip
icime yavasca akitti
kiskancligi, bencilligi
guzel birsey olarak gosterdi
'insan sevdigini kiskanir' dedi
'o sadece seni sevmeli' dedi
ne bir dostu, ne bir cicegi,
ne bir bulutu, ne dalgayi,
ne kayayi, ne kendini
'sadece seni' dedi
inandim.

mantigim olmadan
kucuk saf bir kizdim.

sense tam tersimdin cogu zaman
gelmeni cok istedim.
beni birakma,
herseyi bu kadar iyi bilme
bir kere de mantiksiz ol cok istedim..
yine bencillik ettim.
napiyim bencilim iste.
seni istiyorum
sensiz yasamak istemiyorum
zor olsada, uzulecek olsamda
istiyorum iste seni sevgilim.
bencilce istiyorum.
cunku seni kucuk bir kizin kalbiyle sevdim
yanlis anlama, kucuk sevmedim
aksine devler gibi, daglar gibi
kayalar gibi sevdim
ne kadar kucuksem ben,
o kadar buyuk sevdim seni

insan alisir, insan unutur dogru..
ben seni unutamam sevgilim..
kucuk kizlar babalari ise gidince
onlari unutur mu?
hayir.tam tersine,
onlarin donusune hazirlanirlar,
bu sefer bir bekleyis sarar iclerini
ozlerken zaman gecmek bilmez normalde
ama bu oyle degil,
zaman o kadar hizli akar ki,
daha guzel, daha bakimli olmaya
daha guzel kokup, saclarini daha cok
taramaya hic vakit kalmaz.
kucuk kalp fakrinda degildir ki babasi
onun sacinin yumusakligini,
sabun kokusunu,
temizligini aramaz
bilmez ki kiz,
babasi hic degismeyecek gozlerini
gormek ister sadece,
gulusundeki o
masumlugu o buyulu,saf sevgiyi ister..

sana suslendim, tarandim, boyandim
anlamadim ki beni en begendigin anin
beni gidiklarken, suratim ecis bucus hale girmis
sana kahkahalarla gulerkenki halim oldugunu
sen benim, kizinin gulusunu,
gozlerini, sana olan sevgisini,
beni sevdin.
anlamadim ki.
hep daha iyi olmak istedim.
belki o zaman
baskalarini begenmezsin sandim
en guzel ben olunca
diger guzel seyler yok olur sandim
anlamadim ki en guzel sey bendim zaten.
en guzel sey bizdik sevgilim.

bu boyle olunca cabami hic farketmedin
tabi ki farketmeyecektin,
deger vedigin o degildi ki!
sabah uyandigimdaki dogalligimi,
parfum degil ben kokmami,
gulerken cirkin olmayi umursamami
sevdigini anlamadim
beni cirkin bulamayacagini anlamadim.
anlamadikca daha da cok boyandim
birsey soyle, iltifat et diye..
sen soylemedikce guvenim azaldi kendime
gun gectikce daha guzel olup daha cirkin hissettim
cunku artik,
ben degildim.

boyam bozulmasin diye gulumsemez oldum
sana kendimi begendirmeye calisirken cirkinlestim
hic farketmedim.
bu boyle olunca kiskanclik caldi yine kapimi
hep en zayif anlarimda gelmek zorunda miydi?
bilmiyorum ki neyi kiskandigimi
gulumseyenleri kiskanmisim simdi goruyorum
o sirada anlamadim.

nesi guzel anlam veremedim sadece begendim
ama bulamadim.
bulsam aynisindan ben de alacaktim hemen
satlik degilmis meger..

hatta saltilik olsaymis en pahalisi benimki olurmus
benim gulusum essizmis cunku senin icin
nerden bileyim?
ben hergun farkli bir maske denedim,
birini begenesin diye bekledim,
bekledikce guvenimi yitirdim.
maskeler ustune maske eklendi,
birini cikarmadan takmaya basladim digerini
bir onceki makyajimi silmeden yaptim yenisini
gittikce cirkinlestim
bu cirkinligime ragmen
hala beni olesiye seviyordun ya
en anlamsizi da o geldi aslinda.
imkansizliklarla yasayan kalbim bile
sasirmaya basladi
bilemedim sen ne susumu
ne de yuzumun guzelligini sevdin
sen beni sevmistin sevgilim
ben beni goremez,
ben beni bulamaz olduktan sonra
bunu nasil farkedebilirdim?

farkedemedim iste.
inancim azaldikca daha cok baglandim
ama oyle bir baglanis degil bu
kaybetme korkusuyla sarildim
askla da sarildim evet
ama kaybetme korkusu baskindi her zaman
sense yilmadin
maskelerimi tek tek deneyisimi izledin sabirla
kimi zaman cikarmama yaridm ettin
makyajim yuzumde tortu oldu beni opemedin
ama tek bir soz etmedin
altindaki beni goruyordun, ya da biliyordun belki de
hep onu bekledin,
boyalar silinsin,
takilar, beni kapatan o susler gitsin,
maskeler ciksin,
yeniden gulumseyeyim diye bekledin.

gozlerimi gormeyi,
kokumu duymayi bekledin
bu bekleyis sirasinda cok kirildin,
cok yikildin, cok hayal kirikligi yasadin,
ve cok yaralandin ama pes etmedin
beni sevdin.

benim seni sevdigim gibi degil.
olgunca sevdin.
sevmeyi bilerek sevdin.
ben de seni kotu sevmedim tabi ki
o kadar da kucuk degildim.abartmiyim.
cok guzel sevdim. cok icten cok gercek.
ne yaptiysam senin icin yaptim
ama birsey yapmama gerek yokmus
iste onu anlayamadim
yaptiklarim seni sadece uzmus ve yipratmis
anlamadim.

sonra kucuk kiz babasi kalmadigi,
onu birakip aptal isine gittigi icin
nasil sinirlenirse oyle sinirlendim
isini kiskandim.
ne vardiki su aptal ofiste
kucuk kizi birakmasini saglayabilecek?
onu kiskandim.ofisteki o olmayan seyi.
anlamadim benim icin oraya gittigini.
sirf beni mutlu etmek icin
beni biraktigini anlamadim
anlattilar evet.maazeret sandim.
inanmadim
kizdim. oyle kizdim iste sana.
ah ne aptaldim
nasil goremezdim ki!

ah.. dogru ya.. toz pembe golzuklerim
onlari cikartmayi hic aklima getirmedim.

gunlerden bir gun
babasina her zamanki gibi
sarilip yalvardi kucuk kiz
yalvarmalar aglamalara,
sonra bagirmalara donustu
sonrasinda baba gidince yine kizdi yine kiskandi
sevgisini unuttu, sadece kiskandi
kimi kiskandigini unuttu, sadece kiskandi
kucuk kiz.

bilmiyordu bunun son sarilisi oldugunu.
babasinin bir daha donmeyecegini anlamamisti.
her zamanki gibi yine babasina kizdi
gerci sevdigi icin kizdi.
ama sebepsizce kizdi.
sevmeyi bilmeden sevdigi icin.

saat 6da kapi calmayinca sasirdi
olur dedi.arasira babasinin isleri uzardi
ozur olarak bir cikolata getirirdi,
kiz azicik naz yapar
sonra sarilirlardi.
hep boyle olmustu bu.

7 oldu.. 8 oldu.. 9 oldu
kucuk kizin uyku saati geldi..
uyumadi, bekledi..
10 oldu.. gelecegine emindi.
o kizginligini,bagrislarini coktan unutmustu..
baba gelmedi. kiz anlam veremedi.

hatta gitti yine kizdi. nasil gelmezdi?
gelmeliydi. kizi nasil birakirdi

ve kiz buyudu.
bir gecede 10 yas buyudu.
bir gecede 10 yilin gozyasini akitti.
buyudu.

buyudum.
toz pembe gozluklerim artik olmuyor bana.
odami toplarken tozlu bir carsaf gordum sonra.
kaldirdim.
mantigimi buldum.
birkac yil da o buyuttu beni.
tek tek gosterdi yanlis secimlerimi,
bencilliklerimi,
kucuklugumu gosterdi.
sevgiyi gosterdi,
sevgimle karsilastirdi.
seni gosterdi.
senin sevginle karsilastirdi.
utandim.

ama artik cok gecti.
sen yoktun. bir daha gelmeyecektin.
ve mantigimi buldugumdan habersizdin.
ama seni cok sevdim.
mantikli yada mantiksiz,
imkanli ya da imkansiz,
cocukca ya da olgunca,
ben sadece sevdim.
ozur dilerim.
sevmeyi bilmeden sevdim.
ogrenmeye de calismadim usendim.

gozluklerimin bir gun bana kucuk kalacagini
bir gun buyuyecegimi hic tahmin etmedim.
mantigimin odamda tozlar altinda kaldigini
unutmustum coktan.
ve sen soylemistin sevgilim.
anlayacaksin, buyuyeceksin demistin.

evet anladim ama cok gec kaldim.
seni kaybettim.
neden soylemedin? neden acik konusmadin?
neden 'beni kaybedince anlayacaksin' demedin?
yoksa dedin de ben mi anlamadim?
gitme diye cigliklarimla seni bogarken
seni duymadim mi?

simdi baska kucuk kizlar icin gidecek misin ise?
yoksa butun gun onlarin yaninda kalip
oyun mu oynayacaksiniz birlikte?
aklina gelecek miyim?
senin gercek kizin benim degil mi sevgilim?
seni cok uzmus olsam da,
cok sevdim bilirsin degil mi?
bilmeden gitmeseydin.
sanirim oyle gittin.

oyuzden son kez saril istedim.
buyudugumu gor, mantigimla tanis,
gozluksuz ve maskesiz gor beni istedim.
ilk dogdugum, benle ilk taistigin gunku halimi
ozlemissindir
onu sana son kez gostereyim istedim.

ben buydum
ve artik seni hak etmedigimi ogrendim.
sen buyuk bir kizi degil ama
buyuk kalpli,
mantigini tozlu carsafin altina atmayan
kucuk bir kizi hak ediyorsun.

ama bilirim. hep beni sevdin ve seveceksin.
senin tek kizin benim, bilirim.

simdi buyugum.
hala cok buyuk sayilmam ama
kalbim buyudu mesela.
boyum falan ayni.
kalbim mantigimla arkadas oldu
ve beni buyuttu.
ama hic ozur dilemedi benden o kalp.
hicbir sucu yoktu ki..
o gorevini yapiyordu.seviyordu sadece.
mantigimi kaldirip atan bendim.
kalbim at demedi ki.
gozlukleri de ben sevdim ben taktim.
kimse yuzume zorla tutmadi ki.

gec de olsa, acili da olsa ogrendim.
sevmeyi ogrettin bana sevgilim.
buyuttun beni sevgilim.
simdi de ben seni icimde buyutecegim.
bir ninniden masala, masaldan romana,
romandan destana donustu
minik hikayemiz,
ve sonsuzluk olacak sonra..
bitmez ki..
biz bitmeyiz.
cunku o yuz biz.

icimdeki beni bilirsin.hep bildin.
ve bilirim ozlersin.
ozur dilerim sevgilim.
seni uzmeyi hic istemedim.
sadece sevdim.

tesekkur ederim.
beni daha guzel buyutemezdin.
hicbirsey yapmadan anlattin herseyi.
ogrettin sevmeyi,saberetmeyi,
beklemeyi, alismayi ve uzulmeyi..
kizmayi da ogrettin. onu da bilmeden yapiyordum.
ozur dilerim.
artik gulerek kiziyorum sevgilim.
sevmedigime kizmiyorum, cunku takmiyorum.
bana yasamayi ogrettin sevgilim.
keske senle yasayabilseydim.
keske daha cabuk buyuseydim.
ama bak hala biraz bencilim.
buyumenin beni terketmenle olacagini bilsem
hic buyumemeyi tercih ederdim.

ozur dilerim sevgilim.
seni cok sevdim.

simdi buyuk bir kiz konusuyor seninle
ama yine senin kizin,
sonra kadin olacak.
istersen senin kadinin..
konusuyorum sevgilim. dinle,
sarki soylemiyorum, masal degil, ninni degil bu
bir destanin bitisi falan da degil
bir seylerin baslangici bu..
peri masallari biter.
bu peri masali degil.
senin ogrettigin hayatin ta kendisi bu.
ve ne olursa olsun bitmiyor.
ve ben hayata baslarken sana sesleniyorum sevgilim.

su sozlerle basliyorum :

Seni cok seviyorum..
sonsuza kadar
sevmeyi bilerek sadece seni sevecegim..


Deniz Balkanli.
05.06.2009

bilin bakalim bu nedir?

sonsuzluğun ortasında kalakalmaktır, iki küçük çocuğun büyümesidir yanyana, sorumluluk algılarını kaybetmektir, her defasında utanmaktır yaptığından, gerçek olandır, yalan olabilen, en güzeli onunla yaşadıklarındır sanırsın.. yanlış, asıl hikaye o gittikten sonra başlayandır...

kendi içinde kısırdöngüsüne sahip olan
tek kullanımlık
yaşanılası
dramatik
kırmızı
melodi dolu
parfüm kokulu
ıslak
biraz alkollü
bir ruhani cinayettir.

bu nedir?
evet ask.

gulumse


eski notlarima, siirlerime falan baktim da bi tane bile mutlu bisey yok

insan sirf uzgun oldugunda mi yazi yazar?

yoo ben hep yazarim

peki niye hic mutlu bisey yok?

ben hep mi mutsuzum?

o da degil..

mutluyum cunku

seviyorum mutlu olma hissini

seratonini falan..

neyse gecmisi gecmiste birakalim

yeter bu kadar huzunlu sarki

sira biraz eglencede

mutlulugu yansitip birilerine bulastirmazsan

ne anlami var ki mutlu olmanin?

durduk yere gulumsediginde

ister istemez karsindakinin de gulumsedigini

ama hicbisey anlamadigini

sadece gulumsemenin bulasiciligindan dudaklarinin kivrildigini gormek

sence de dunyanin en guzel hislerinden biri degil mi?

bence oyle.

sana gulumseyene gulumse.

sana kotu bakana da gulumse

sen hep gulumse

sasirt onlari

varsinn kimse gulmesin

yine gul sen.

gulmek bulasici

bekle de gor sihri.

hem gulersen genc de kalirsin

en azindan oyle diyorlar, bosver sen inan.

hayat yalan

bilemezsin

kim gercekten guluyor kim rol yapiyor

bosver sen gulumsemene bak

birak onlar da anlamasin gercekten gulenin kim oldugunu

birak bilmesinler seni gulumsetenin ne oldugunu

hem o zaman daha cok gulumsersin

bakarsin bu sefer gercek olur.

bilemezsin.

gulumse sadece.

hadi durma

gulumse.


simdi dur ve cevrene bak

gulumsuyorlar degil mi

gulumserler.

devam et